AMALGAM Ferrari F50 1:18

• Her model, küçük bir zanaatkâr ekibi tarafından elle üretilip monte edilmektedir.
• 1:18 ölçekli model, 24 cm'den/9 inçten uzun.
• En kaliteli malzemeler kullanılarak üretilmiştir.
• Modelin geliştirilmesi 800 saatten fazla sürdü.
• Hassas mühendislik ürünü parçalar: dökümler, foto gravürler ve CNC işlenmiş metal bileşenler
• Ferrari'nin orijinal CAD tasarımları, boya kodları ve malzeme özelliklerine göre üretilmiştir.

Ferrari'nin yaklaşan 50. yıldönümünü kutlamak için üretilen F50, şirketin bugüne kadar ürettiği yol kullanımına uygun Formula 1 otomobiline en yakın araçtı. Kalıcı popülariteye sahip F40'ın halefiydi ve böylece selefinin yüksek performansa yönelik tavizsiz, saf yaklaşımını takip etti. Hidrolik direksiyon, hidrolik frenleme ve ABS'den yoksun olan F50, doksanlı yılların Ferrari "aşırı makinesi"ydi ve gelişmiş kompozit malzemelerden, F1 tarzı yapım teknolojisinden ve aerodinamikten yoğun bir şekilde yararlandı.

Bir kutlama modeli olarak biraz erken olsa da (Ferrari'nin ellinci yıldönümü, 1997'de üretimi tamamlanana kadar kutlanmayacaktı), F50 1995 Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. Ferrari Başkanı Luca Di Montezemolo, serinin sadece 349 adetle sınırlı olacağını, yani şirketin satabileceğine inandığı sayıdan bir eksik olacağını belirtti. Bu, 1990'ların başlarında süper otomobil pazarındaki düşüş nedeniyle yapılan önemli bir strateji değişikliğiydi; daha önce 1300'den fazla F40 satılmıştı.

Önceki sınırlı seri otomobiller turboşarjlı V8 motorlarla çalışırken, F50, Ferrari F1-89 ve F1-90 Formula 1 otomobillerinde kullanılan motordan doğrudan türetilmiş, ancak yol kullanımına uygun hale getirmek için önemli değişiklikler yapılmış 4,7 litrelik atmosferik V12 motorla donatılmıştı. Orta kısma yerleştirilen Ferrari Tipo F130B, arka bölmeye uzunlamasına ve sağlam bir şekilde monte edilmişti ve tıpkı Formula 1 otomobillerindeki muadili gibi, şanzıman ve arka süspansiyon için yük taşıyıcı bir eleman görevi görüyordu. Şeffaf plastik panjurlu motor kapağının altından, V12'nin 512 beygir gücündeki çıkışı, otomobili 3,87 saniyede 100 km/s hıza çıkarabiliyor ve iddia edilen azami hızı 325 km/s'ye ulaştırabiliyordu.

F1'den ilham alan teknoloji bununla da sınırlı kalmadı. F40'ın gövde panellerinin tamamı kompozit malzemelerden üretildi, itme çubuklu arka süspansiyon kullanıldı, şasi tamamen karbon fiberden yapıldı ve Goodyear Fiorano lastikleri özellikle bu proje için geliştirildi. F50'de geleneksel bir depo yerine delinmeye dayanıklı bir yakıt torbası bile vardı. Aracın ciddiyetini vurgulamak için, sürücüye yardımcı hiçbir sistem sunulmadı: hidrolik direksiyon, hidrolik frenler, çekiş kontrolü veya ABS hiçbir zaman sunulmadı.

Pininfarina tasarımı, bolca kıvrım, hava giriş ve çıkış delikleri ve F40'tan bile daha radikal bir arka kanat ile birlikte çıkarılabilir sert tavanıyla diğer Ferrari modelleriyle pek ortak noktaya sahip değildi. Gövde şekli estetik zevkten ziyade aerodinamik işlevselliğe odaklanmıştı ve 2.000 saatlik rüzgar tüneli testini gerektirmişti. F50'de, yolcuların F1 deneyimine daha da yaklaşabilmeleri için yedek olarak küçük bir kanvas tente ile birlikte çıkarılabilir bir sert tavan da bulunuyordu.

Üretim, 101919 ile 1107575 şasi numarası aralığında 1995'ten 1997'ye kadar devam etti; ayrıca bir GT1 prototipi de üretildi ancak hiç yarışmadı. Toplamda üç adet üretilen bu prototipin kendine özgü şasi numarası dizisi 001, 002 ve 003 idi.